Geen versoepeling omgangsrecht grootouders
Wordt het voor grootouders makkelijker om omgang met hun kleinkinderen af te dwingen? Voorlopig niet, het wetsvoorstel dat hierin verandering moest brengen, is ingetrokken.
Uit een brief van de minister-president van 20 maart 2026 volgt dat het wetsvoorstel Wet drempelverlaging omgang grootouders, na een kritisch debat in de Eerste Kamer, geen doorgang vindt. Daarmee blijft de huidige, hoge drempel voor het verkrijgen van een omgangsregeling tussen grootouders en kleinkinderen bestaan.
Het doel van het wetsvoorstel was helder: het voor grootouders makkelijker maken om een omgangsregeling met hun kleinkinderen te krijgen. Op dit moment geldt dat grootouders alleen een omgangsregeling kunnen verzoeken indien sprake is van een nauwe persoonlijke betrekking met hun kleinkind. Deze drempel ligt hoog, er is meer nodig dan het incidenteel oppassen of het hebben van een goede band. Er moet sprake zijn van concrete bijzondere omstandigheden, zoals een intensieve zorg- of opvoedingssituatie of samenwoning met het kleinkind.
Het wetsvoorstel beoogde hierin juist verandering te brengen door een bewijsvermoeden te introduceren. Grootouders zouden op grond van de familiale band in beginsel worden geacht een nauwe persoonlijke betrekking te hebben. Daarmee zou de toegang tot de rechter worden verruimd en eerder een inhoudelijke beoordeling van het omgangsverzoek plaatsvinden.
Toch is dit voorstel na kritiek in de Eerste Kamer ingetrokken. De vrees bestond dat een lagere drempel zou leiden tot meer juridische procedures, een hogere werkdruk voor de rechtbanken en mogelijk spanningen binnen gezinnen. Ook werd betwijfeld of het belang van het kind en de positie van ouders voldoende gewaarborgd zouden blijven.
Wat betekent dit voor de praktijk? De bestaande, strenge toets blijft onverkort van kracht. Zonder een aantoonbare intensieve en duurzame band met het kleinkind blijft de weg naar een omgangsregeling voor grootouders juridisch uitdagend.
